Ichthus ‘Winterreis naar Au’, van 22 maart t/m 30 maart 2019.


Na maanden van voorbereiding en een informatiedag op 16 februari was het dan eindelijk zover.
Op vrijdag 22 maart verzamelden de gasten en de vrijwilligers zich op de bekende plek in het midden van Nederland. Gebouw Rehoboth in Hoevelaken is de uitvalsbasis vanwaar we vertrekken. Nadat we geluisterd hebben naar een pelgrimspsalm (122) en de Zegen van St. Patrick hebben ontvangen vertrekken we met een volle aanhanger en een goed gevulde bus. In de bagageruimte staan voor het eerst verschillende zitski’s. Om iedereen de gelegenheid en de ervaring van het skiën te geven, of je nu lichamelijk gezond of lichamelijk beperkt bent.

Onderweg wisselen we in Bad Camberg van chauffeur en na een heel voorspoedige reis arriveren we nog voor 11.00 uur in Au. Daar worden we in Hollandheim verrast door onze kok en zijn team op een lekker bakje koffie met iets lekkers dat er in gaat als koek. In de loop van deze reisdag arriveren meer vrijwilligers en wordt het enthousiaste team van de ski begeleiders compleet. In de avond maken de ruim 30 aanwezigen kennis met elkaar, onder de gasten groeit het verlangen om te skiën.

Op de rustdag acclimatiseren we en in ontmoetingen met bekende en onbekende reisgenoten leren we elkaar beter kennen. Het thema van de bijbellezingen rond de maaltijden en de beide samenkomsten op zondag is ‘ Heere leer ons bidden’. In de ochtend lezen en luisteren we naar Matt. 6: 9 - 13 en verwonderen we ons over ‘Het Onze Vader’, het modelgebed dat Jezus Zijn volgelingen leerde. ‘ s Avonds gaat de meditatie over de belofte uit Lucas 11: 13. De Hoorder van het gebed belooft de bidder het Goede, de Heilge Geest in eigen Persoon.

Maandag is weer een bijzondere dag. Het druilige weer, natte sneeuw en motregen wisselen elkaar af, weerhoudt ons er niet van voor het eerst of opnieuw kennis te maken met het skiën in de sneeuw. We genieten van elkaar, de hulp van de skibeleiders, het skiën met echte lange latten of de zitski’s en niet te vergeten het prachtige uitzicht. De spanning van het nieuwe, de buitenlucht zorgen er mede voor dat velen vroeg onder wol liggen.

De volgende dag gaan we weer naar de kleine en korte piste in Schoppernau voor een tweede lesdag ‘ hoe leer ik met of zonder hulpmiddel skiën? ‘ De twee groepen wisselen elkaar af. We staan versteld van de leergierigheid en de snelheid waarmee er vorderingenworden gemaakt. Na het verrukkelijke eten met schriftlezing over het gebed vertrekken we ’s avonds naar het zwem-bad in Lingenau. Het heerlijke poedelen, zwemmen, stoeien en spelen in een extra verwarmd zwembad is een waardige afsluiting van deze mooie dag.
De tijd vliegt en de vers gevallen sneeuw zorgt ervoor dat sommigen zich afvragen of dit allemaal echt is of dat ze leven in een droom.

Na twee ‘lesdagen’ gaan we woensdag en donderdag wat verder weg, naar een veel hoger gelegen piste in Warth. I.p.v. 5 minuten op maandag en dinsdag moeten we daar wel 45 minuten voor reizen. Maar het is de moeite dubbel en dwars waard. De reis ernaar toe is al een feestje vol mooie uitzichten en een ontelbare hoeveelheid haarspeldbochten. In de avond hebben we Bijbelstudie gedaan en ontdekten we lezend in zowel het O.T als het N.T. een handwoord over de onderwerpen waarmee we ons gebed vorm kunnen geven.

Op donderdag zochten we het Hogerop in het lezen en bidden, maar ook in het skiën. Om toerbeurt gingen de zitski’s met (extra) begeleiders m.b.v. de grote stoeltjeslift de hogere piste op. Via de blauwe piste kwamen ze stuk voor stuk met een enorme snelheid naar beneden. Zonder problemen noch ongelukken kwam iedereen weer heelhuids bij de bus terug en gingen we voldaan op weg naar Hollandheim. Daar wachtte een prachtig ingerichte eetzaal op ons alwaar we werden verwend met een heerlijk viergangen diner.

Tijdens de bonteavond hebben we genoten van een diversiteit aan programmaonderdelen, beurtelings verzorgd door vrijwilligers, gasten en skibegeleiders. De gasten gaven de vrijwilligers en de skibegeleiders een mooi aandenken en een groots zegenlied mee voor onderweg.

En toen was het alweer vrijdag. Nadat we uitsliepen genoten we ieder op onze eigen tijd van het ontbijt. Om daarna in twee sessies plaats te nemen in een arrenslee die ons op een alternatieve manier kennis liet maken met de directe omgeving van Hollandheim. (en een spirituele Oostenrijkse lekkernij)

In de avond worden de koffers gepakt, de bus geladen met bagage en passagiers met nieuwe indrukken en herinneringen uit de sneeuw van Au.
Na een voorspoedige reis kwamen we op zaterdag 30 maart rond de klok van 16.00u weer aan in Rehoboth te Hoevelaken alwaar familie en/of vrienden ons opwachtten. Wij danken elkaar en bovenal de Heere God voor de vele goede gaven die we in de afgelopen week ontvingen.